Tien weken geleden waagden we de sprong naar huisonderwijs. We zijn nog volop aan het ontdekken, zoeken en wennen. De kinderen kraaien niet meer over de school; dat hebben ze eigenlijk ook niet gedaan. Dat maakt het voor mij ook wel gemakkelijker om niet te gaan twijfelen over de keuze.
De huidige situatie
Officieel is de oudste pas schoolplichtig vanaf september. Dat zorgt ervoor dat ik momenteel geen druk voel om al erg resultaatgericht aan de slag te gaan. Mijn doel is voornamelijk om de kinderen een nieuwe structuur aan te bieden die past binnen onze nieuwe routine. Ik geef toe dat dit momenteel nog een hele zoektocht is. Naast de twee kinderen waarvoor ik graag aanbod wil voorzien, is er natuurlijk ook nog de baby van 6 maanden. Ik probeer huisonderwijs te laten starten tijdens zijn ochtenddut, maar deze varieert geregeld in tijd én duur. Ik moet dus eerder afgaan op routine in volgorde dan op routine in tijd.
Maar naast al dat zoeken en ploeteren vind ik het zo ontzettend fijn om de kinderen zo dicht bij mij te hebben. Voor sommigen misschien het ultieme bewijs dat die keuze voor huisonderwijs niet enkel in het belang van de kinderen is genomen, maar ook uit eigenbelang. 😉 Daarnaast voel ik ook dat ik mijzelf 230 keer per dag kan afvragen wat ik eigenlijk allemaal aan het doen ben, terwijl ik me nooit afvraag of ik de kinderen toch niet beter weer naar school zou sturen. Er is weer een extra portie rust in ons gezin en het voelt zo juist om dit avontuur samen te doorlopen. Al ben ik er ook zeer zeker van dat die twijfelmomenten in de toekomst nog wel eens zullen verschijnen.
Ik zie mijn kinderen dichter naar elkaar toe groeien. Waar ze hiervoor vaak te moe waren om fijn samen te spelen, zijn de 2 oudsten echt de beste vriendjes én hebben ze ook nog zoveel liefde voor hun kleine broer. Het is echt een cadeautje om naar te kijken. Het doet me beseffen dat ik mijn zorgen en to-do’s dan ook wat meer in perspectief mag plaatsen. Het huis zal er misschien minder vaak spik en span bijliggen, maar die trappelende kindervoetjes de hele dag rond mij, ik zou het niet meer kunnen missen.
En nu?
De komende weken wil ik vooral even aanvoelen op welke manier we de officiële schoolvakantie ingaan. Voor de oudste heb ik sowieso al een soort vakantieboek aangekocht om zo op een andere manier wat kennis aan te bieden. Voor de dochter ben ik nog op zoek naar een tof sticker- of vakantieboek. Al vind ik daarvoor het aanbod nog wat beperkt.
Ik hou jullie vanaf nu graag op dit stukje van het internet op de hoogte.
Tot snel
